Af en toe moet ik fluiten bij de wedstrijden van mijn kinderen. Mijn dochter hockeyt en mijn zoon voetbalt. Het valt me altijd weer op dat er bij de ouders niet veel animo is voor het spelen van scheidsrechter. Ik sta sowieso niet vooraan in de rij bij het oppakken van deze rol en dat heeft er mee te maken dat je nogal wat over je heen krijgt als scheidsrechter.
Overigens mag je het geen scheidsrechter noemen. Bij kinderen spreken we van spelbegeleider en wordt op de websites van de voetbal- en hockeybond vooral het plezier gepromoot. Voor kinderen staat het plezier inderdaad centraal. Helaas bij veel toeschouwers (lees: ouders) en coaches niet. Er moet gewonnen worden en er moet recht gedaan worden aan het spel. Hiermee kom je meteen in een problematische situatie, want niemand ziet het spel hetzelfde.
Als je een overtreding van een Ajaxspeler op een Feyenoordspeler ter beoordeling aan een groepje Ajaxsupporters en een groepje Feyenoordsupporters voorlegt, zul je hoogstwaarschijnlijk een verschillend oordeel krijgen. We kijken allemaal met onze eigen bril, onze eigen voorkeuren, onze eigen belangen naar een situatie. Bij conflicten in het werk is dat niet anders. Het valt me altijd weer op hoe hoog de emoties kunnen oplopen als er een verschil van inzicht is. De waarheid wordt soms door beide partijen geclaimd en terecht. Want beide partijen beleven de situatie oprecht en voelen zich aangetast in hun belangen.
De rol van scheidsrechter probeer ik in zo’n situatie dan te vermijden. Ik ga geen oordeel geven. Als je een oordeel wil, ga dan naar een rechter. De rol van spelbegeleider ligt mij hierin beter. Meerzijdig partijdig zijn, een gesprek op gang brengen waarbij beide belangen op tafel gelegd worden, hiervoor begrip kweken, maar ook toewerken naar een oplossing die voor beide partijen goed is. Op het moment dat een oordeel over de ander in beton gegoten is, wordt het moeilijk om nog tot een oplossing te komen. Helaas komt dat ook voor, maar als er juist nog beweging in zit en zelfs nieuwsgierigheid in wat die ander nu zo boos of verdrietig maakt, valt er nog veel op te lossen is mijn ervaring. Liefst zonder tussenkomst van een (scheids)rechter.
Meer weten, ik spar graag met u over mijn rol als bedrijfsmaatschappelijk werker bij conflictsituaties.
Hartelijke groeten,
Romhild Ruitenberg
Lees verder
Interne of externe vertrouwenspersoon
Kies je voor een interne of externe vertrouwenspersoon?Beleid vormen om een sociaal veilig klimaat in de organisatie te vormen, staat bij veel bedrijven hoog op de agenda. Daarbij komt ook de vraag langs of je een vertrouwenspersoon gaat aanstellen. Maar wat kies je...
Bij ons speelt dat niet
‘Bij ons speelt dat niet’ Het is een uitspraak die ik geregeld hoor wanneer ik kennismakingsgesprekken voer bij organisaties. Vaak in de context van sociale veiligheid. Er is dan het beeld dat mensen binnen de organisatie goed met elkaar omgaan – en dat beeld lijkt...

