Heb je misschien een zakdoekje voor me?’ fluisterde ik mijn vrouw toe in het vliegtuig. Kort ervoor had ik de diagnose loopneus vastgesteld. Ik heb vaker last van dit fenomeen als ik vanuit het warme buiten in een koele airco-omgeving kom. Vaak is het maar tijdelijk en voorheen was het nooit een issue, maar nu ontdekte ik hoe de tijden veranderd zijn.  Zoals je in films wel eens ziet dat iemand een bankbiljet tussen zijn vingers klemt en die met een handdruk overgeeft om iets extra’s gedaan te krijgen, zo stopte mijn vrouw mij het zakdoekje toe. Gauw keek ik om mij heen, trok mijn mondkapje naar beneden en liet mijn hoofd zo onopvallend mogelijk in het gangpad hangen. Ik drapeerde het zakdoekje, dat onzichtbaar in mijn handen lag uitgespreid, over mijn neus. Waar ik normaliter een flinke dosis lucht door mijn neus zou blazen om het probleem voor het komende half uur te verhelpen, deed ik dit nu zo geruisloos mogelijk. Langzaam, het moest uiterst langzaam gebeuren. Tijdens de ingreep hield ik mijn medereizigers angstvallig in de gaten. Een vrouw schuin voor mij keek plotseling om. Haar verontruste blik leek iets te zeggen van ‘daar heb je weer zo’n Coronageval. Zal wel niet gevaccineerd zijn.’ Het kan ook zijn dat ze checkte of de duty free artikelen al in de buurt kwamen, maar dat weet ik niet zeker (ik moet daar nog eens een 4G-schema op loslaten). Ik schoof het mondkapje weer over mijn mond en neus en deed alsof ik iets in mijn broekzak zocht, het zompige bewijsmateriaal wegmoffelend. Helaas was het effect van deze ingreep minder effectief dan de normale trompetter die ik voor het Coronatijdperk beoefende. Kort gezegd moest ik deze exercitie nog vier maal herhalen tijdens de vlucht. Ik schaamde me om mijn loopneus. Iets soortgelijks overkwam mijn dochter die een paar maanden geleden verkouden was. Ze werd getest en bleek negatief, maar de verkoudheid bleef aan. Andere kinderen bleken wat aarzelend in het contact. Waar rook is, is vuur.  

 Nieuwe psychische ziektebeelden

Eenmaal thuis reflecteerde ik op wat er nu eigenlijk gebeurd was. Gaan we op den duur nieuwe psychische ziektebeelden krijgen als gevolg van de schaamte, vroeg ik mij af. Molysmofobie kennen we reeds: angst voor besmetting of infectie. Ik vermoed dat er sinds 2020 wat meer mensen aan deze fobie zijn gaan lijden. Maar komen er in de DSM ook nieuwe fobieën te staan komende jaren? Wat te denken van Tussisfobie (angst om te hoesten) of Sternutaveritfobie (angst om te niezen)? Zou er markt zijn voor een cursus onopvallend hoesten of een training basistechniek-effectief-inhouden-van-een-opkomende-niesbui, voor als je je in een groep bevindt? Wat betekent dit alles als het advies om thuis te werken in het najaar zal worden losgelaten? 

Alerter en argwanender?

Trouwens, wie werkt nog volledig thuis? Het hybride werken heeft inmiddels allang zijn intrede gedaan en zal waarschijnlijk (voorlopig) niet meer verdwijnen. Thuiswerken gaat velen van ons goed af en met af en toe een dagje kantoor komt het met het sociale aspect van werken ook wel goed. Een win-win situatie zou je denken, maar ik ben wel benieuwd hoe we met elkaar om gaan. Wordt het weer business as usual of zijn we alerter, argwanender en dan vooral bij die collega van wie we vermoeden dat hij zich niet heeft laten vaccineren? De tegenstellingen zijn hard. Op social media heb ik met stijgende verbazing zitten lezen hoe de beschaafde mens van tegenwoordig een andere mening duldt. Zelfs op het altijd zo vriendelijke en gunnende LinkedIn. Hele discussies over al dan niet vaccineren vliegen ons om de oren en mensen met een ‘afwijkende’ mening (of ze nu voor of tegen zijn) worden voor leeghoofd, wappie of mak schaap versleten. Betekent dit nu dat we bij meer werken op kantoor in het bedrijfsrestaurant verhitte discussies krijgen en risico lopen wat klappen te moeten incasseren? Ik vraag het me af. Zo assertief als mensen zijn op social media, zo subassertief zijn ze soms als een andersdenkende voor hen staat, dus misschien wordt de soep wel niet zo heet gegeten. De tijd zal het leren.

Heb je wel interesse in een cursus onopvallend hoesten of het maskeren van een loopneus laat het me dan gerust weten. Ik heb ervaring inmiddels en denk dat ik wel wat tips en tricks kan bijbrengen. Wie weet ga ik het nog in de markt zetten.