Afgelopen zomer waadde ik door de beroemde rivier Acheron in het westen van Griekenland. Deze bron van ijskoud kristalhelder water loopt deels ondergronds en komt bij een rotsachtige wand met kracht naar boven, waarna het water het pad van de rivier volgt. Een mysterieuze rivier die ook in de Griekse mythologie terugkomt als de grens tussen de gewone wereld en de onderwereld. Acheron is een populaire bestemming. Je kunt er raften, wandelen en zelfs op een paard een tochtje door het ondiepe water maken. Door de hittegolf in Griekenland deze zomer was dit water een bron van verkoeling en nieuwe energie. Het deed me denken aan de bronnen waaruit we putten in het dagelijks leven. In mijn werk zie ik het belang van deze energiegevers steeds meer in.

Ellende over de tafel

Van oudsher wordt er in de hulpverlening veel aandacht besteed aan het probleem dat iemand ervaart. Dat probleem wordt geëxploreerd en van alle kanten beschenen. Dit alles in de hoop dat het begrijpen ervan leidt tot verandering van gedrag. De behoefte om te praten over wat er allemaal niet goed gaat zit nog steeds diep in ons wezen verankerd. Denk maar aan de gemiddelde verjaardag. De collectieve ergernis over het weer, politiek en coronamaatregelen vliegt je om de oren.

Daarom is het ook beter om in de hulpverlening de vraag ‘Hoe gaat het met je?’ te vermijden. ’How are you? is at your own risk’, leerde ik ooit bij een training. Met deze vraag is de kans groot dat de ellende binnen no time over de tafel stroomt. De vraag ‘wat gaat beter?’ richt zich op verandering, beweging en oplossingen. Maar misschien nog wel belangrijker is de vraag naar iemands bronnen.

 Ergernis grijpt om zich heen

De Duitse Benedictijnerpater (en schrijver van meerdere bestsellers) Anselm Grün schrijft in het boek ‘Innerlijke kracht’ uitvoerig over deze bronnen. Hij gebruikt hiervoor het Franse woord ressources. Het woord is afgeleid van het Latijnse woord resurgere, wat herrijzen betekent. In de Bijbel wordt dit woord gebruikt voor de opstanding van Jezus. Putten uit heldere bronnen geeft nieuwe krachten.  Maar niet alle bronnen zijn even helder. We putten zo vaak uit troebele bronnen stelt Grün. Denk aan bronnen als angst, eerzucht, werkverslaving, perfectionisme, controledwang en misschien wel de grootste vervuiler: ergernis. Zeker in deze tijd merk ik hoezeer ergernis om zich heen grijpt. Ergernis over thuiswerken, quarantaine, gezinsleden, ongevaccineerden, schapen, politici, niet kunnen doen wat je wilt, enzovoorts. Ik moet bij mezelf ook oppassen dat deze hele context van Corona me niet naar beneden trekt.

Terug naar je kindertijd

Hoe komen we nu bij onze heldere bronnen zoals ik dat ook heb ervaren in de Acheron rivier op die bloedhete dag? Een van de methoden is terugkeren naar je kindertijd. Wat bracht jou als kind in een absolute flow, zodat je tijd en ruimte vergat? Vaak liggen hier wegwijzers naar een heldere bron die je kunt aanboren en naar je huidige leven en werk kunt trekken. Kijkend naar mijn eigen kindertijd zie ik vooral Playmobil en Lego. Ik creëerde werelden met eigen wetten en verhalen, die mijn slaapkamer transformeerden tot een andere ruimte waarin ik helemaal opging. ‘Het verhaal’ is mijn heldere bron. Of het nu een mooi boek, film of serie betreft. Maar vooral ook iedere keer weer die persoon die tegenover mij zit en mij meeneemt in zijn of haar levensverhaal. Het verhaal gaat zijn gang. Ik sluit aan en loop een stapje achter de verteller om samen te onderzoeken welke kant het zich op kan bewegen. Gelukkig kan ik ondanks Corona mijn werk blijven doen en hoor ik iedere dag verhalen van de ander.  Anselm Grün schrijft: ‘Het zijn bronnen die ons kracht geven, bronnen die onze wonden genezen en ons in staat stellen om ons leven zelf vorm te geven, om gezondheid en plezier in het leven te bevorderen.’ Wat zijn jouw heldere bronnen uit je jeugd en hoe trek je die door naar je huidige leven en werk?

(Beeld: Jong Marshes on Unsplash)